MiCA – Keuze wetgevend instrument en toepassingsgebied

MiCA – Keuze wetgevend instrument en toepassingsgebied

1. Keuze voor wetgevend instrument

Eén van de eerste dingen die opvallen bij het MiCA-voorstel is dat het een verordening betreft. Anders dan richtlijnen zijn verordeningen een wettelijk instrument van de Europese Unie dat direct in alle lidstaten kan worden toegepast. Een verordening hoeft niet te worden vertaald in nationale regelgeving. De keuze voor een verordening is bewust gemaakt. Hiermee wordt een kader gecreëerd met regels die onmiddellijk en uniform binnen de markt kunnen worden toegepast. Dit soort wetgevingshandeling maakt een grotere mate van standaardisatie mogelijk, want er is geen risico op uiteenlopende vertalingen naar nationale rechtsregels. Daarnaast zorgt het voor een soepele toelatingsprocedure voor crypto activa en aanverwante diensten.

De definitieve MiCA-verordening vormt de essentie van het nieuwe kader voor crypto activa. Dit kader verandert pas als er amendementen worden aangenomen door het Europees Parlement en de Raad. Het voorstel houdt er rekening mee dat de Commissie bevoegd zal zijn bepaalde technische details te wijzigen, ook nadat MiCA van kracht is geworden. Dit kan gebeuren via gedelegeerde bijzondere handelingen. Er kunnen aanpassingen worden geïmplementeerd om de drempelwaardes te herzien waarboven op activa gebaseerde tokens als significant worden geclassificeerd. Daarnaast kan er worden gespecificeerd hoe de toezichtvergoedingen van de Europese Bankautoriteit (EBA) moeten worden berekend en kunnen bepaalde definities in de verordening worden gewijzigd aan de hand van ontwikkelingen in de markt en in de technologie. Deze aan de Europese Commissie gedelegeerde bevoegdheden zijn gebruikelijk. Hiermee worden wetgevingsbepalingen verfijnd naar aanleiding van ervaringen die na de inwerkingtreding in de praktijk worden opgedaan. Hierbij hebben het Europees Parlement en de Raad de bevoegdheid om bezwaar in te dienen tegen de implementatie.

2. Toepassingsgebied

Het concept van de MiCA-verordening geldt voor alle uitgevende instellingen van crypto activa en diensten met betrekking tot crypto activa in de Europese Unie. De definities zijn ontworpen voor een zo breed mogelijk toepassingsgebied van crypto activa. Hierin worden alle blockchainproducten meegenomen die momenteel buiten het toepassingsgebied van de financiële wetgeving in de EU vallen. Daarnaast zijn de definities van termen als ‘crypto activa’ en ‘DLT’ zo uitgewerkt dat ze beantwoorden aan de definitie van ‘virtual assets’ in de Aanbevelingen van het Financial Action Taskforce. Dit is geheel in lijn met het doel van de Europese Unie om internationale regelgeving binnen de cryptobranche onderling op elkaar af te stemmen. Met dit kader kunnen overheden problemen met witwassen en financiering van terrorisme door crypto activa op internationaal niveau aanpakken. In de toekomst wordt zo ook het aanbod van DLT-producten en diensten binnen verschillende rechtsgebieden mogelijk gemaakt.

Het toepassingsgebied van MiCA wordt alleen beperkt door de uitzonderingen bij de verordening zoals vermeld onder Artikel 2. In grote lijnen kunnen deze uitzonderingen in twee groepen worden verdeeld. De eerste groep bestaat uit uitzonderingen die gelden voor crypto activa die worden beschouwd als financiële instrumenten, elektronisch geld en deposito’s. Ter verduidelijking, tokens die houders winst- of stemrechten bieden, net als bij aandelen en obligaties, zullen worden beschouwd als financiële instrumenten. Elektronisch geld moet echter worden gekoppeld aan een fiduciaire munt en kan worden ingewisseld op verzoek van de uitgevende instelling. (Gestructureerde) deposito’s, ten slotte, komen voort uit geld dat op een rekening wordt aangehouden en dat contractueel door de financiële instelling tegen de nominale waarde moet worden terugbetaald. Zolang crypto activa onder één van deze definities vallen, worden ze gereguleerd door bestaande financiële wetgeving die betrekking heeft op dat specifieke veld. Hierdoor wordt overlap voorkomen.

De tweede groep uitzonderingen geldt voor betrouwbare instellingen en personen. Tot deze groep behoren openbare instanties zoals de Europese Centrale Bank, de Europese Investeringsbank en alle nationale centrale banken van de lidstaten. Ook (her)verzekeringsinstanties zouden profiteren van de uitzondering als ze zowel als curatoren en als bewindvoerders handelen bij insolventieprocedures. MiCA geldt niet in situaties waarin bedrijven intern crypto activadiensten leveren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij dochterondernemingen die exclusief aan hun moedermaatschappij crypto activadiensten leveren of andere dochterondernemingen die bij dezelfde groep horen.

3. Dekking voor verschillende soorten tokens en dienstverleners

We hebben gekeken naar het toepassingsgebied van MiCA en de soorten tokens, entiteiten en personen die onder de uitzonderingen vallen. Laten we nu kijken naar de resterende crypto activa en dienstverleners waarop de conceptverordening van toepassing is. De vier belangrijkste categorieën activa waarop MiCA betrekking heeft, zijn:

  • Cryptocurrencies (bijv. Bitcoin, Ethereum en Dogecoin). Dit zijn op blockchain gebaseerde instrumenten die elektronisch kunnen worden overgemaakt en opgeslagen. De prijzen ervan fluctueren vrijelijk, in reactie op de marktvraag;
  • E-money-tokens (bijv. EURS, USD Coin en Tether). Dit zijn op blockchain gebaseerde instrumenten waarvan de prijs is gebaseerd op een enkele fiduciaire munt. De waarde ervan wordt gestabiliseerd door het onderhouden van activareserves waarmee terugbetalingsverzoeken kunnen worden ingewilligd;
  • Op activa gebaseerde tokens (bijv. SAGA en Digix Gold). Dit zijn op blockchain gebaseerde instrumenten waarvan de prijs is gebaseerd op mandjes samengesteld van fiduciaire valuta, grondstoffen of andere crypto activa. Hierbij wordt gestreefd naar een stabiele waarde door het onderhouden van activareserves voor inwilliging van terugbetalingsverzoeken;
  • Utility tokens (bijv. Filecoin, Binance Coin en Flow). Dit zijn op blockchain gebaseerde instrumenten die zijn ontworpen voor het verschaffen van digitale toegang tot applicaties, resources en diensten die exclusief door hun respectievelijke uitgevende instellingen worden verleend.

 

MiCA dekt op deze manier ook de volgende soorten diensten:

  • bewaring en beheer van crypto activa namens derden, zoals verstrekt door virtuele wallets die crypto activa direct beheersen of toegang hebben tot private keys;
  • exploitatie van handelsplatformen voor de uitwisseling van crypto activa tegen fiduciaire valuta of andere crypto activa, en alle gerelateerde bemiddelingsactiviteiten, zoals het uitvoeren en verzenden van aanvragen namens derden en het bij gespecificeerde kopers plaatsen van (marketing)crypto activa;
  • en ten slotte het geven van advies over crypto activa.

 

Natuurlijk zijn deze voorbeelden en definities slechts algemene richtlijnen. Er moet per situatie worden gekeken of een token of dienst in het toepassingsgebied van MiCA valt. Dit is zichtbaar in de specifieke kenmerken van iedere activaklasse en -onderneming.

Blogreeks ‘MiCA’

De Europese Commissie heeft in september 2020 de verordening Markets in Crypto-Assets (MiCA) gepubliceerd. Met als doel het reguleren van de cryptomarkt binnen de EU. In deze blogreeks gaan wij daarom uitgebreid in op diverse onderwerpen die voor uitgevende instellingen en cryptodienstverleners van belang kunnen zijn.

De volgende onderwerpen komen o.a aan bod:

MiCA – Kennismaking met de verordening markten in cryptoactiva
MiCA – Redenen en doelstellingen
MiCA – Keuze wetgevend instrument en toepassingsgebied
MiCA – Uitgifte van crypto activa en toelating tot de handel
MiCA – Uitgeven en listen van stable coins
MiCA – Regulering van dienstverleners in crypto activa
MiCA – Voorkomen van marktmisbruik onder MiCA

Vragen?

Heeft u vragen over de MiCA? Neem dan gerust contact op met new tech expert Willem-Jan Smits of Camiel Vermeulen. Ons cryptoteam heeft extensieve kennis van de cryptomarkt. Ze staan klaar om u verder te helpen.

Tags: